Posts

Mayis biterken

Mayis biterken eksi maya isini beceremedigimi yazmam gerekir diye dusundum. Olmadi. Olur gibi oldu, beni umitlendirdi ama sonra olmadi.  Ben simdi neler kacirdim acaba diye eksi mayali tariflere bakinca aslinda tarifleri hakkiyla yapamayacagimi da farkettim. Yani eger eksi mayam tutsaymis da yapacagim ekmegin hakkini veremeyecektim. Cok mesakkatli bir sureci varmis. O yuzden sanirim pek de uzulmedim eksi maya isine. Artik onumuze bakacagiz. 
Onumuze bakacagiz diyorum ama mesela Haziran ayinda ne deneyebilirim hic bilmiyorum. Aklima gelmiyor. Bir sure bunu dusunecegim. Bu isi bu kadar cabuk tukettigime de inanamiyorum. Cok sikici bir insanim sanirim.

Mayis planlari

Tekrardan merhabalar,

Mayis ayi boyunca planim eksi mayayla ekmek yapmak. Eksi mayayi senelerdir yapmak isteyip de sonrasinda yasamam muhtemel olan hayalkirikligindan cekindigim icin yapmiyordum. Ama dedim ki artik yeter, zamani geldi. Simdi yapmayacagim da ne zaman yapacagim? Neyi bekliyorsun artik? Iste hep bunlari dedim kendime ve bugun itibariyle Cafe Fernando esliginde eksi mayamla ilgili ilk adimi attim.
Su anda mutfakta ne oldugunu anlamadigim bir un ve su karisimim var. Onumuzdeki hafta ya elimde gercek bir maya olacak ya da cope gidecek jole kivaminda yapis yapis bir sey olacak.
Kismet artik.

Berlin

Merhaba,
Cocuklu hayatimda ilk defa cocugum olmadan tatile gidecegim. (Gecen Temmuz ayinda bir gece sehir disinda bir dugune gitmistik ama o sayilmaz bence, tatil gibi degildi) Nasil olacagi konusunda cok heyecanliyim. Aslinda Z. Hanim bir sekilde idare edecektir. Gun icerisinde mesgul oldugu surece sikinti cikmaz diye dusunuyorum. Parka git, yogurt ye, elma ye, muz ye, parka git, parka git, parka git... Belki uyku saatlerinde biraz (birazin ne kadar az oldugunu ogrenecegim tabi) ariza cikartabilir.  Ama ya ben ne yapacagim? Iste asil soru bu. Uzun zamandir cocuksuz hayata cok uzagim. Tanimadigim cocuklara sulanirim diye korkuyorum. Bir de elin Alman cocugu ne diye beni dinlesin... 
Neyse, yasayip gorecegiz.

Nisan planlari

Selamlar,
Nisan ayi boyunca her hafta en azindan 1 kere cicek almaya karar verdim. Hatta bu planimi gecen haftadan beri uyguladigim icin cok memnunum. Gecen hafta mimozalarla basladigim cicek maceram bu hafta nergislerle devam etti. Onumuzdeki hafta yani Nisan'in ilk haftasi projenin ilk gercek haftasi olacak ve bakalim ben hangi cicekleri sececegim. 
Cicek almak cok basit bir eylem ama evde cicek gormenin beni cok mutlu ettigini farkettim. Balkona aldigim ve bakmayi beceremedigim saksi bitkileri malesef yasayamadiklari icin beni pek mutlu edemiyorlardi. (Onlari da bilerek oldurmuyorum tabi ki, ama bir sekilde yasayamiyorlar. Ben israrla almaya devam ediyorum. Bu hafta balkona da bir cam guzeli aldim mesela) Ama simdi evde taze taze cicekler var ve ben her kafami cevirdigimde vazodaki cicekleri gorebiliyorum. Ayrica bu vesileyle ciceklerin de adini ogrenmis oluyorum. 
Bakalim bu sefer neler olacak.  Optum.

Subat sonrasi

Subat ayi gecti, ustune Mart'i da ortaladik neredeyse. Gecen ay basladigim 'her gun bir cop atma' isi basariyla tamamlandi. Her gun en azindan bir seyi cope attim. Attigim sey bazen tek bir kagit parcasi oldu, bazen de birkac torba esya. Ama her gun attim. Bu surecte yeni bir eve tasindik, ve yeni eve tasininda her gun bir degil bir suru sey atmis oldum. Evdeki esyalarda gozle gorulur bir azalma oldu mu? Hayir. Ev biraz daha duzenli oldu mu? Kesinlikle hayir. Ama ben biliyorum ki senelerdir bos yere evde duran, 'ya belki bir gun isime yarar' diye tuttugum ve farkinda olmadan baglandigim cercop esyalari attim. Butun o yukten kurtuldum. Az da olsa bir hafifleme hissi geldi. Bundan sonra elime gecen esyalari bir yerlere tikistirmadan once ben bunu en son ne zaman kullandim ki diye dusunecegim.

Sevgiler.

Subat

Bu ay her gun bir seyi cope atacagim. Aylardir, belki de yillardir, evde beni rahatsiz eden seyler var. Ve ben bu ay her gun en azindan bir parca atip rahatlayacagim.  Ev duzenlemenin binbir cesit yolu var, evet biliyorum. Bununla ilgili herkes de kitap yaziyor, onu da biliyorum. Ama bu benim yontemim. Belki de ben de ileride bir gun Turkiye'nin Marie Kondo'su olurum, kim bilir. 
Bugun basladim.  Ay sonuna kadar kismetse devam edecegim.

Muzik

Ben eskiden her yerde her zaman muzik dinlerdim. Sabah okula veya ise giderken, aksam okuldan veya isten donerken, vapurda, dolmusta, otobuste. Geceyarisi Taksim'den -ki o zaman Taksim diye bir yer vardi- donerken, evde bos bos otururken veya is yaparken de muzik dinlerdim.

Son 1-2 senedir galiba sadece ise giderken ve isten donerken muzik dinliyordum. Artik o da kalmadi.

Yeni 2017 hedefim: Muzik dinlemek. Cunku muzik cok iyi.