Profesor

09:40

Kucuklugumden beri hep hayvanlara cok duskun oldum. Annemin kediden korkmasi sebebiyle eve gizlice kucuk bir kedi getirirsem kucuk kediyle beraber kapinin onune konacagimi bildigimden gozumu baska hayvanlara dikmistim. Ilk once eve at alalim diye tutturdum. At evde beslenmez dediler. O zamanlar da cok zeki oldugum icin 'eve almamiza gerek yok ki' dedim. Yuksek girisli apartman dairemizin caddeye bakan balkonu bir atin sigabilecegi kadar genisti. Bir de merdiven yaparsak ati balkonda beslerdik. Bence muhendis olacagim o zamandan belliymis. Analitik dusunce, sorunu cozmeye yonelik pratik cozumler vs hepsi mevcut.
Ama olmadi, bana at almadilar.
Ben de gittim kendime baska bir at buldum 2 gun once. Benim degil belki ama cok sarildim kendisine. Bence o da beni sevdi. Profesor ve ben. Cok mutluyuz.

Ayni balkona ilerleyen senelerde inek almak istedim. Ona da izin vermediler. Bu sene icerisinde inek sagabilirsem, yapilacaklar listemden 1 kalem daha eksilmis olur.

B. Bey'in de dedigi gibi bu sene "urun yerine hayat tecrubeleri satin alma" yili olsun. Herkes de ona gore davransin.

09:48

Comments

milk said…
"urun yerine hayat tecrubeleri satin alma" çok güzel bir dilekmiş : )

Ben de denedim biniciliği ama dizimi öyle bir ağırttı ki ilk iki sefer şimdi cesaret edemiyorum :(
basakiper said…
Ben Saklikoy'de bindim, cok sakin hocalar vardi. Bi de orayi deneyin bence.

Popular posts from this blog

Volverin, taraftara yol verin!

Bir baska pazar.

Nisan planlari