Danimarka'da nasil oluyor?

Merhabalar,

Su siralar "The Danish Way of Parenting" adli bir kitap okuyorum. Cocuk sahibi olduktan sonra okudugum kitaplar da haliyle cok degisti. Sanirim artik okudugum kitaplarin cogu bebek/cocuk gelisim kitaplari, ebeveynler neler yapmali vs ile ilgili. Ama ilgim de varmis, hosuma da gidiyor acikcasi okumak. Insan bu yasindan sonra kendisiyle ilgili boyle yeni seyler ogrenince sasiriyor. Sonucta 30 senedir kendimleyim, ama 1 senedir Z. Hanim'layim. Hayat ne tuhaf.

Neyse, bu kitapta soyle bir paragraf var: 

'Communications professor Silvia Knobloch-Westerwick and colleagues at Ohio State University have done research that has demonstrated that, contrary to popular belief, watching tragic or sad movies actually makes people happier by bringing attention to some of the more positive aspects of their own lives. It tends to make people reflect on their own relationships with gratitude and perspective, leaving us feeling enriched and more in touch with our own humanity.'

Yani ne diyor, peri masali kivamindaki Hollywood filmleri insani mutlu etmiyor. Aksine daha karanlik Iskandinav sinemasi insani daha mutlu ediyor diyor. 

Senelerdir B. Bey'le film konusunda pek anlasamiyoruz. O surekli vurdulu kirdili filmler izlemek istiyor, ben de hep biraz daha duygusal biraz daha dramatik filmler izlemek istiyorum. Demek ki dogru yol benimkiymis. Buradan benim cikardigim ders bu. 

Bu arada kitap cok rahat okunuyor. Ilginizi cekerse (kimsenin cekmez herhalde) tavsiye ederim. 

Gorusmek uzere!

Comments

mithaD selim said…
siz kitap dediniz ama ben sinemaya takıldım. zira candır iskandinav sineması. belki çoktan farketmişsinizdir dizileri de muhteşem bu danimarkalıların. bkz. borgen, forbrydelsen, bron-broen.

Popular posts from this blog

Bir baska pazar.

Volverin, taraftara yol verin!

Nisan planlari